Deze Camino loop ik deze keer met mijn lief. We gaan een dag of 5 wandelen en kijken hoe het gaat. Ik ben degene met de ervaring op de Camino, pak zo mijn spullen en heb snel mijn eerste gele pijl gevonden. Mijn lief heeft 1 voorwaarde, we slapen in alleen in een alberque als het niet anders kan. Verder wil hij de luxe van een hotel.
Aan mijn rugzak hangt een Jacobsschelp, aan die van mijn lief hangt alleen een pet. Ik heb "oude" kleding mee, mijn lief wil vooral stylish de Camino over en neemt nette polo's mee en stemt de kleuren op elkaar af. Blauw is absoluut de lievelingskleur.
We hebben allebei een pelgrimspaspoort die voor mijn lief wat onwennig is. Stempels halen!? Het zal wel.
Ik volg keurig de tekst in het boekje en wil vooral de oude wegaanduiding volgen. Mijn lief vindt de nieuwe wegaanduiding betrouwbaarder. Ieder gek kan een gele pijl de verkeerde kant op zetten.
Ik kan hele stukken op water lopen en eet weinig. Mijn lief kan de hele dag blijven eten en verkondigt regelmatig dat hij reuze honger heeft. Uiteindelijk eet ik natuurlijk gezellig mee 😀.
Ik groet iedere pelgrim met Buen Camino. Mijn lief knikt vriendelijk naar iedereen maar Buen Camino is niets voor hem. Ik merk overigens wel dat het Bom Caminho in Portugal minder leeft.
Mijn voeten zijn al snel erg pijnlijk en ze zijn erg opgezet en warm. Mijn lief loopt op zijn gemak zonder pijn fluitend op zijn sportgympen over de Camino.
Mijn Camino loop ik zonder muziek en meer een beetje in gedachte. Mijn lief zet zijn draadloze hoofdtelefoon op en luistert heerlijk naar zijn Ipod.
In mijn vorige wandelingen pakte ik kleine steentjes op. Mijn lief pakt grote stenen om daar wat op te schrijven. Vooral lieve berichtjes voor mij onderweg hoewel ik deze 9 van de 10 keer mis omdat ik naar vlinders kijk of met gedachten elders ben.
Naar mate de dagen vorderen komen we in een ritme en gaat mijn lief de lol van het krijgen van een stempel inzien. Hij hoopt er 1 in een kerkje te krijgen wat uiteindelijk ook gebeurt. Hij mag hem zelf zetten.
Ik zie hem genieten van de dagen buiten. Ik zie hem genieten van het Camino gevoel en het samen op weg zijn.
Stiekem ben ik trots op mijn mr. Caminho. Hij straalt als hij weer op mij moet wachten en mij ziet aankomen hobbelen. Hij is zorgzaam en waarschuwt mij regelmatig dat ik voorzichtig moet zijn. Hij geniet van zijn biertje onderweg en hij is na een dag lopen moe maar voldaan.
We belanden 1 keer bij een alberque met Duitse eigenaar. Dat blijkt uiteindelijk een van de mooiste ervaringen, vooral het slapen in een tweepersoons stapelbed.
Onderweg oppert mijn lief om evt. langer te lopen. Hij wil zelfs een andere keer weer mee.
Kortom ook hij is gegrepen door de bijzondere Camino koorts.
En ik.......ik geniet van mijn mr Caminho 😍
dinsdag 30 mei 2017
vrijdag 19 mei 2017
Duitse herberg
Gisteren vertrokken uit Barcelos en ruim 30 km verder een heerlijk luxe hotel gevonden in Ponte de Lima. Ik was kapot, mijn voeten erg pijnlijk. Ik was klaar met alle steentjes en lege dorpjes. Hoewel de omgeving overdag prachtig was!
In de avond heerlijk gegeten en na een diepe slaap brak vanochtend een nieuwe wandeldag aan. Eerst een heerlijk ontbijt met ei, tomaat en pastel de nata. Nog even kort door Ponte de Lima en snel de route weer opgepakt. Onderweg geprobeerd een buslading bejaarden Denen kwijt te raken. Dit lukte door een pittige klim naar het hoogste punt (Alto da Portela Grande de Labruja). Na een flinke daling op zoek naar een slaapplek. De eerste casa was helaas vol. Moe en klaar met het lange wandelen belandden we na ongeveer 30 km in Fontoura in een Duitse herberg midden in een slaperig gehucht. Er was nog plek dus blijven we een nachtje hier.
De tuin is een oase vol stoelen, hangmatten (waar mijn lief dankbaar gebruik van maakt), tafeltjes, was. Binnen diverse bedden met gordijntjes ertussen. Het Ikea gehalte is groot. In een kast ligt een fohn, handdoeken, badmatjes. Op de bedden liggen gekleurde dekbedden. In de keuken grote koelkast met drank en een ontbijttafel. Er staan nog redelijk comfortabele banken. De douche wordt gedeeld en heeft zeep, shampoo, bodylotion. Kortom netjes voorzien van alles.
De herberg wordt gerund door een Duitse gezin met 3 jongens. De middelste kwamen we al op de fiets heuvelopwaarts tegen. Roodharige jongens die enthousiast mee helpen. We eten buiten in de tuin in de zon. Heerlijke sla met een aardappelschotel en vinho branco. Toe is er ijs.
Mijn lief spreekt de Duitsche herbergier. Uit idealisme zijn ze gestart, maar de realiteit valt vies tegen. Het klinkt als een uitzending van Ik vertrek.
We mogen voor het avondeten een eigen bijdrage geven..... groter kan mijn Camino gevoel niet worden!
Bom Camino!!!
In de avond heerlijk gegeten en na een diepe slaap brak vanochtend een nieuwe wandeldag aan. Eerst een heerlijk ontbijt met ei, tomaat en pastel de nata. Nog even kort door Ponte de Lima en snel de route weer opgepakt. Onderweg geprobeerd een buslading bejaarden Denen kwijt te raken. Dit lukte door een pittige klim naar het hoogste punt (Alto da Portela Grande de Labruja). Na een flinke daling op zoek naar een slaapplek. De eerste casa was helaas vol. Moe en klaar met het lange wandelen belandden we na ongeveer 30 km in Fontoura in een Duitse herberg midden in een slaperig gehucht. Er was nog plek dus blijven we een nachtje hier.
De tuin is een oase vol stoelen, hangmatten (waar mijn lief dankbaar gebruik van maakt), tafeltjes, was. Binnen diverse bedden met gordijntjes ertussen. Het Ikea gehalte is groot. In een kast ligt een fohn, handdoeken, badmatjes. Op de bedden liggen gekleurde dekbedden. In de keuken grote koelkast met drank en een ontbijttafel. Er staan nog redelijk comfortabele banken. De douche wordt gedeeld en heeft zeep, shampoo, bodylotion. Kortom netjes voorzien van alles.
De herberg wordt gerund door een Duitse gezin met 3 jongens. De middelste kwamen we al op de fiets heuvelopwaarts tegen. Roodharige jongens die enthousiast mee helpen. We eten buiten in de tuin in de zon. Heerlijke sla met een aardappelschotel en vinho branco. Toe is er ijs.
Mijn lief spreekt de Duitsche herbergier. Uit idealisme zijn ze gestart, maar de realiteit valt vies tegen. Het klinkt als een uitzending van Ik vertrek.
We mogen voor het avondeten een eigen bijdrage geven..... groter kan mijn Camino gevoel niet worden!
Bom Camino!!!
woensdag 17 mei 2017
Arcos
Hier zit ik dan na onze eerste wandeldag bij het zwembad met een glas witte port. Totaal anders dan andere jaren maar zeker niet minder leuk.
Na een heerlijk dagje in Porto ging het echte wandelen vandaag beginnen. Gisteren alles ingepakt en klaar gelegd. Mijn lief volledig in blauw gestyled grapt en grolt. Hij gaat het even maken op de Camino. Ik lach in mijn vuistje....dit gaat nog leuk worden!
Vanochtend konden wij onze koffers in hotel laten staan en nemen we ontbijt. Met de metro naar Forum Maia om de eerste nare km te mijden op advies van ons boekje. Vandaar gaan we op pad...de eerste pijlen vinden we al snel. Er is veel verkeer en drukte langs de weg. Ergens missen we een afslag en we lopen een flink stuk langs de drukke weg. Na een kop koffie lopen we nog een stukje verder om te merken dat dit echt niet de juiste weg is. Na 2 x vragen vinden we de gele pijlen weer. Inmiddels is het flink warm geworden en we lopen in rustig tempo verder. In een slaperig dorp maken we een korte stop en eten we een broodje.
Na nog een flimke wandeling met omleiding komen we in Arcos aan. Een quinta met 2 zwembaden en een appartement met bad voor onszelf. Wateen ongekende luxe.....dat heb ik wel anders mee gemaakt. Maar ja het was ook de belofte die ik mijn lief heb gedaan.
De Camino Portugues is voor een deel absoluut hetzelfde als zijn Spaanse zusje.....maar ook erg anders. Minder albergues, minder bars om te eten, minder Buen Camino, minder pelgrims, minder stempels.
Het wandelen blijft hetzelfde, de pijnlijke spieren en voeten ook.
Ik geniet....en mijn lief........die vindt de luxe van de oase een aangename bonus 😉
Na een heerlijk dagje in Porto ging het echte wandelen vandaag beginnen. Gisteren alles ingepakt en klaar gelegd. Mijn lief volledig in blauw gestyled grapt en grolt. Hij gaat het even maken op de Camino. Ik lach in mijn vuistje....dit gaat nog leuk worden!
Vanochtend konden wij onze koffers in hotel laten staan en nemen we ontbijt. Met de metro naar Forum Maia om de eerste nare km te mijden op advies van ons boekje. Vandaar gaan we op pad...de eerste pijlen vinden we al snel. Er is veel verkeer en drukte langs de weg. Ergens missen we een afslag en we lopen een flink stuk langs de drukke weg. Na een kop koffie lopen we nog een stukje verder om te merken dat dit echt niet de juiste weg is. Na 2 x vragen vinden we de gele pijlen weer. Inmiddels is het flink warm geworden en we lopen in rustig tempo verder. In een slaperig dorp maken we een korte stop en eten we een broodje.
Na nog een flimke wandeling met omleiding komen we in Arcos aan. Een quinta met 2 zwembaden en een appartement met bad voor onszelf. Wateen ongekende luxe.....dat heb ik wel anders mee gemaakt. Maar ja het was ook de belofte die ik mijn lief heb gedaan.
De Camino Portugues is voor een deel absoluut hetzelfde als zijn Spaanse zusje.....maar ook erg anders. Minder albergues, minder bars om te eten, minder Buen Camino, minder pelgrims, minder stempels.
Het wandelen blijft hetzelfde, de pijnlijke spieren en voeten ook.
Ik geniet....en mijn lief........die vindt de luxe van de oase een aangename bonus 😉
zondag 14 mei 2017
Camino 2.0
Na mijn aankomst in Santiago vorig jaar juni en het ophalen van mijn credential is het Camino avontuur nog niet voorbij.
Inmiddels staat er een Jacobsschelp getatoeëerd op mijn enkel en denk ik bijna dagelijks aan mijn Camino avontuur.
Een jaar later ziet mijn leven er anders uit. Een geweldige man in mijn leven die best met mij wil wandelen. Ook hij is geboeid geraakt door de Camino maar wel vanuit de auto ;-)
Al snel worden de plannen gemaakt. Het wordt Portugal en we gaan de Camino Portugues lopen.
De start is in Porto en we lopen tot de Spaanse grens. Ik kan dan volgend jaar samen met Joris de laatste 100 km lopen net zoals ik met Marijn heb gedaan.
Maar nu eerst dit avontuur......mijn lief is weinig sportief. Dit wordt een leuke uitdaging! Al met al moeten 5 a 6 dagen genoeg zijn en dan kan voor hem de echte vakantie beginnen ;-).
Er wordt flink geoefend en ik kan niet anders zeggen dat mijn lief het echt serieus neemt.
Mijn focus ligt eerst op het lopen van een marathon dus wandel wat minder. Maar goed mijn conditie en de eerdere ervaring gaat mij vast helpen.
Dit jaar kan ik geen rugzak van vriendin lenen dus er worden nieuw rugzakken aangeschaft. Een mooi dames model waar ik al snel aan gewend ben. Mijn schoenen en sandalen gaan weer gewoon mee.
We lopen een paar weken voor vertrek 15 km met bepakking en dit gaat prima.....we zijn vol vertrouwen dat het goed komt.
Ik kan steeds cadeautje geven....een boekje over de Camino, een pelgrimspaspoort.
Vandaag is de dag na weken voorbereiding en verheugen...we vliegen naar Porto en gaan vanaf dinsdag lopen.
Een nieuw ervaring, een nieuw avontuur
Inmiddels staat er een Jacobsschelp getatoeëerd op mijn enkel en denk ik bijna dagelijks aan mijn Camino avontuur.
Een jaar later ziet mijn leven er anders uit. Een geweldige man in mijn leven die best met mij wil wandelen. Ook hij is geboeid geraakt door de Camino maar wel vanuit de auto ;-)
Al snel worden de plannen gemaakt. Het wordt Portugal en we gaan de Camino Portugues lopen.
De start is in Porto en we lopen tot de Spaanse grens. Ik kan dan volgend jaar samen met Joris de laatste 100 km lopen net zoals ik met Marijn heb gedaan.
Maar nu eerst dit avontuur......mijn lief is weinig sportief. Dit wordt een leuke uitdaging! Al met al moeten 5 a 6 dagen genoeg zijn en dan kan voor hem de echte vakantie beginnen ;-).
Er wordt flink geoefend en ik kan niet anders zeggen dat mijn lief het echt serieus neemt.
Mijn focus ligt eerst op het lopen van een marathon dus wandel wat minder. Maar goed mijn conditie en de eerdere ervaring gaat mij vast helpen.
Dit jaar kan ik geen rugzak van vriendin lenen dus er worden nieuw rugzakken aangeschaft. Een mooi dames model waar ik al snel aan gewend ben. Mijn schoenen en sandalen gaan weer gewoon mee.
We lopen een paar weken voor vertrek 15 km met bepakking en dit gaat prima.....we zijn vol vertrouwen dat het goed komt.
Ik kan steeds cadeautje geven....een boekje over de Camino, een pelgrimspaspoort.
Vandaag is de dag na weken voorbereiding en verheugen...we vliegen naar Porto en gaan vanaf dinsdag lopen.
Een nieuw ervaring, een nieuw avontuur
vrijdag 3 juni 2016
Santiago de Compostela
Vanochtend op tijd vertrokken om onze laatste 5 km naar Santiago de Compostela te wandelen. De lucht is blauw en de zon schijnt. Betere aankomst kan ik mij niet wensen. Via ongezellige nieuwbouw komen we in de oude binnenstad. Al snel is de eerste toren van de kathedraal in zicht.
We zijn er echt bijna!! Het gevoel is dubbel. Blijdschap en uitgelaten dat de reis goed is verlopen. Dankbaarheid voor alle bijzondere ervaringen. Gelatenheid omdat het nu echt klaar is.
775 km, 3 keer starten & 42 wandel dagen....mijn doel is bereikt!.
We maken foto's en halen onze compostela, geloofsbrief dat we de Camino hebben gelopen.
Al snel zien we mijn ouders op het plein. We gaan het vieren met koffie en Santiago taart.
Vanmiddag lekker struinen door de oude straatjes en vanavond naar de speciale mis. Maar duimen dat het wierookvat gaat zwaaien.
We zijn er echt bijna!! Het gevoel is dubbel. Blijdschap en uitgelaten dat de reis goed is verlopen. Dankbaarheid voor alle bijzondere ervaringen. Gelatenheid omdat het nu echt klaar is.
775 km, 3 keer starten & 42 wandel dagen....mijn doel is bereikt!.
We maken foto's en halen onze compostela, geloofsbrief dat we de Camino hebben gelopen.
Al snel zien we mijn ouders op het plein. We gaan het vieren met koffie en Santiago taart.
Vanmiddag lekker struinen door de oude straatjes en vanavond naar de speciale mis. Maar duimen dat het wierookvat gaat zwaaien.
woensdag 1 juni 2016
Regalos
Regalos betekent cadeautjes in het Spaans. De afgelopen 2 dagen bestond alleen maar uit kleine bijzondere cadeautjes:
- blauwe lucht
- Marijn die zichtbaar geniet
- een stempel van een ridder, non, in een mooie kerk, met was
- fluitende vogels
- lekkere vino blanco
- zon
- mooi uitzicht
- zingende Marijn
- bijzondere ontmoetingen
- roep van een koekoek
- plek in albergue zonder gereserveerd te hebben
- lekker toetje
- vlinders in allerlei kleuren
- kabbelend beekje
- heerlijke café con leche
- lunch met mijn ouders
- ontbijt op een bijzondere plek
- nauwelijks blaren
- goede gesprekken met Marijn onderweg
- prachtige bloemen
- lieve berichten op App en blog
- kruidige geur in de bossen
- mooi Camino armbandje.
Nog 22 km en dan heb ik mijn einddoel bereikt :-D.
Het grootste cadeau is het laatste stuk ervaren met Marijn!
- blauwe lucht
- Marijn die zichtbaar geniet
- een stempel van een ridder, non, in een mooie kerk, met was
- fluitende vogels
- lekkere vino blanco
- zon
- mooi uitzicht
- zingende Marijn
- bijzondere ontmoetingen
- roep van een koekoek
- plek in albergue zonder gereserveerd te hebben
- lekker toetje
- vlinders in allerlei kleuren
- kabbelend beekje
- heerlijke café con leche
- lunch met mijn ouders
- ontbijt op een bijzondere plek
- nauwelijks blaren
- goede gesprekken met Marijn onderweg
- prachtige bloemen
- lieve berichten op App en blog
- kruidige geur in de bossen
- mooi Camino armbandje.
Nog 22 km en dan heb ik mijn einddoel bereikt :-D.
Het grootste cadeau is het laatste stuk ervaren met Marijn!
maandag 30 mei 2016
Palas de Rei
Inmiddels hebben we al 47 km weg. Onze eerste nacht in Barbadelo was gelijk een vuurdoop voor snurkers. Ik zei stoer tegen Marijn dat het ging meevallen maar wat een lawaai. Dacht serieus dat die man dood ging. Gerochel en lange adempauze....leverde slechte nachtrust op haha.
In de ochtend vol goede moed op pad. Al snel begon het enorm te regenen. Loodrecht naar beneden dus ponchos werkte prima. Een uitdaging door alle modderige paden. Het woord drekrace viel al snel.
Al snel zaten we bij km paaltje 100. Bijzonder moment. Hoewel vroegere paaltje was er niet meer en nieuwe gaf 99.970 km aan. Toch minder leuk.
We lopen tot Portomarin. Daar schijnt de zon en nemen we een vino blanco op het terras. De gemeentelijke albergue is eenvoudig maar prima. Na een heerlijk menu del dia met Santiago taart vallen we moe maar voldaan in slaap.
Vanochtend waren alle pelgrims binnen no time weg en gingen wij er op ons gemak achteraan. Ontbijtje, koffie, lunch met heerlijke wijn....vandaag is het echt genieten.
Voor Marijn was het een echte Camino dag emotioneel, blij, boos, kletsend, genietend, uitdagend, stil, zingend, lachend, mopperend, pijn. Helemaal zoals het is.
En ik.....ik geniet van haar en van alles.
Na 25 km komen we aan in Palas de Rei. Paar albergues zitten vol maar we vinden een hele fijne. Tot nu toe kamer en dakterras voor onszelf.
Niets te klagen. Marijn heeft mini blaar tussen haar tenen en ik niets. Wie had dat ooit kunnen denken ;-)
Morgen verder wandelen naar Melide. Daar gaan we lunchen met mijn ouders.
Eerst hapje eten en goede nachtrust.
In de ochtend vol goede moed op pad. Al snel begon het enorm te regenen. Loodrecht naar beneden dus ponchos werkte prima. Een uitdaging door alle modderige paden. Het woord drekrace viel al snel.
Al snel zaten we bij km paaltje 100. Bijzonder moment. Hoewel vroegere paaltje was er niet meer en nieuwe gaf 99.970 km aan. Toch minder leuk.
We lopen tot Portomarin. Daar schijnt de zon en nemen we een vino blanco op het terras. De gemeentelijke albergue is eenvoudig maar prima. Na een heerlijk menu del dia met Santiago taart vallen we moe maar voldaan in slaap.
Vanochtend waren alle pelgrims binnen no time weg en gingen wij er op ons gemak achteraan. Ontbijtje, koffie, lunch met heerlijke wijn....vandaag is het echt genieten.
Voor Marijn was het een echte Camino dag emotioneel, blij, boos, kletsend, genietend, uitdagend, stil, zingend, lachend, mopperend, pijn. Helemaal zoals het is.
En ik.....ik geniet van haar en van alles.
Na 25 km komen we aan in Palas de Rei. Paar albergues zitten vol maar we vinden een hele fijne. Tot nu toe kamer en dakterras voor onszelf.
Niets te klagen. Marijn heeft mini blaar tussen haar tenen en ik niets. Wie had dat ooit kunnen denken ;-)
Morgen verder wandelen naar Melide. Daar gaan we lunchen met mijn ouders.
Eerst hapje eten en goede nachtrust.
Abonneren op:
Posts (Atom)