Santiago de Compostela

Vanochtend op tijd vertrokken om onze laatste 5 km naar Santiago de Compostela te wandelen. De lucht is blauw en de zon schijnt. Betere aankomst kan ik mij niet wensen. Via ongezellige nieuwbouw komen we in de oude binnenstad. Al snel is de eerste toren van de kathedraal in zicht.
We zijn er echt bijna!! Het gevoel is dubbel. Blijdschap en uitgelaten dat de reis goed is verlopen. Dankbaarheid voor alle bijzondere ervaringen. Gelatenheid omdat het nu echt klaar is.
775 km, 3 keer starten & 42 wandel dagen....mijn doel is bereikt!.
We maken foto's en halen onze compostela, geloofsbrief dat we de Camino hebben gelopen.
Al snel zien we mijn ouders op het plein. We gaan het vieren met koffie en Santiago taart.
Vanmiddag lekker struinen door de oude straatjes en vanavond naar de speciale mis. Maar duimen dat het wierookvat gaat zwaaien.

Regalos

Regalos betekent cadeautjes in het Spaans. De afgelopen 2 dagen bestond alleen maar uit kleine bijzondere cadeautjes:
- blauwe lucht
- Marijn die zichtbaar geniet
- een stempel van een ridder, non, in een mooie kerk, met was
- fluitende vogels
- lekkere vino blanco
- zon
- mooi uitzicht
- zingende Marijn
- bijzondere ontmoetingen
- roep van een koekoek
- plek in albergue zonder gereserveerd te hebben
- lekker toetje
- vlinders in allerlei kleuren
- kabbelend beekje
- heerlijke café con leche
- lunch met mijn ouders
- ontbijt op een bijzondere plek
- nauwelijks blaren
- goede gesprekken met Marijn onderweg
- prachtige bloemen
- lieve berichten op App en blog
- kruidige geur in de bossen
- mooi Camino armbandje.

Nog 22 km en dan heb ik mijn einddoel bereikt :-D.
Het grootste cadeau is het laatste stuk ervaren met Marijn!

Palas de Rei

Inmiddels hebben we al 47 km weg. Onze eerste nacht in Barbadelo was gelijk een vuurdoop voor snurkers. Ik zei stoer tegen Marijn dat het ging meevallen maar wat een lawaai. Dacht serieus dat die man dood ging. Gerochel en lange adempauze....leverde slechte nachtrust op haha.
In de ochtend vol goede moed op pad. Al snel begon het enorm te regenen. Loodrecht naar beneden dus ponchos werkte prima. Een uitdaging door alle modderige paden. Het woord drekrace viel al snel.
Al snel zaten we bij km paaltje 100. Bijzonder moment. Hoewel vroegere paaltje was er niet meer en nieuwe gaf 99.970 km aan. Toch minder leuk.
We lopen tot Portomarin. Daar schijnt de zon en nemen we een vino blanco op het terras. De gemeentelijke albergue is eenvoudig maar prima. Na een heerlijk menu del dia met Santiago taart vallen we moe maar voldaan in slaap.
Vanochtend waren alle pelgrims binnen no time weg en gingen wij er op ons gemak achteraan. Ontbijtje, koffie, lunch met heerlijke wijn....vandaag is het echt genieten.
Voor Marijn was het een echte Camino dag emotioneel, blij, boos, kletsend, genietend, uitdagend, stil, zingend, lachend, mopperend, pijn. Helemaal zoals het is.
En ik.....ik geniet van haar en van alles.
Na 25 km komen we aan in Palas de Rei. Paar albergues zitten vol maar we vinden een hele fijne. Tot nu toe kamer en dakterras  voor onszelf.
Niets te klagen. Marijn heeft mini blaar tussen haar tenen en ik niets. Wie had dat ooit kunnen denken ;-)
Morgen verder wandelen naar Melide. Daar gaan we lunchen met mijn ouders.
Eerst hapje eten en goede nachtrust.

Sarria

Het is gelukt.....na een staking van de Franse luchtverkeersleiding, Belgische spoorwegen, vertraging op Barcelona airport kwamen we gisternacht in ons hotel in La Coruna aan. Lange dag met reizen maar we zijn er bijna :-).
Heerlijk geslapen en vanochtend vroeg op voor het laatste stuk naar Sarria. Op het station nemen we ontbijt met churros voor Marijn.
Ongelofelijk maar de Spaanse treinen rijden stipt op tijd. Juist hier kunnen ze het wel haha.
Op Sarria aangekomen wacht ons een grote verrassing. Mijn ouders staan op het perron. Hele rare gewaarwording... bekende gezichten op een vreemde plaats. Wat een heerlijk weerzien! We doen een café con leche op het station en lopen met elkaar door de stad. Ik herken het gelijk van vorig jaar :-).

In Calle Mayor krijgt Marijn een gelukssteen voor onderweg en kopen we een armbanje met Jacobsschelp. Marijn krijgt haar eerste stempel.

We eten een menu del dia met als toetje Santiago taart. Nu ben ik echt terug. 
Marijn en ik besluiten toch een stukje te gaan lopen. Na 5 km stoppen we Barbadelo. Mooie nieuwe alberque. Marijn raakt langzaam gewend aan de gele pijlen, Buen Camino. Een kamer delen met oude mannen vindt ze minder en ergens heeft ze helemaal gelijk!!! Na een douche schijnt onverwacht de zon en drinken we een sangria op het terras. 
Het leven op de Camino is zo slecht nog niet!!

Staking

Vanochtend vroeg ging ons avontuur beginnen....een avontuur werd het maar anders dan gedacht.
Gisteren had ik mijn eerste dag vrij en heb ik alles voorbereid voor onze reis. Wassen gedraaid, bedden schoon, Joris met volle tassen naar fam. Schellenboom. Rugzakken ingepakt. Kortom ik was er klaar voor.

Rugzakken met schelp staan klaar voor vertrek

Om 6 uur stipt stond Rick op de stoep.....hij ging ons naar Brussel Zaventem brengen. Gezellig kletsend onderweg waren we al gauw ter plaatse. 

Onze chauffeur

Borden naar Brussel Airport

Opvallend was hoeveel controle en bewaking er voor de parking al was. Het was even zoeken waar we moesten zijn en al snel liepen we de vertrekhal in.
Tot onze schrik stond er serieus ANNULÉ/AFGELAST achter onze vlucht. 

De vlucht is echt afgelast :-(

Phoe....dat was even slikken. Marijn was verdrietig en ik ging tot handelen over. We hadden wel even een déjà vu met paar jaar geleden toen we naar Londen zouden gaan.
Al snel bleek dat wij vandaag niet in Spanje terecht gingen komen. De Franse luchtverkeersleiding was in staking. Merde!!!
We werden naar een reisbureau gestuurd maar die konden niet veel betekenen behalve voor belachelijke bedragen een vlucht regelen. Dat werd hem niet.
Inmiddels was het 9 uur en ik lustte wel een kop koffie. Voor de douane was er niets te verkrijgen dus belanden we in het luxe Sheraton hotel. We voelden ons absoluut misplaatst in onze backpack kledij maar de koffie smaakte er niet minder om. 

Luze Sheraton

We blijven lachen

Na een telefoontje met de vliegmaatschappij bleek dat we morgen alsnog dezelfde vlucht kunnen boeken. Dat moest het maar worden.
Met de trein terug naar huis en gebeld met mijn ouders. Zij stonden al klaar om richting Spanje te vertrekken om ons op te vangen. Ook hun plannen moesten wijzigen.
Gelukkig bleven we positief en lachen. Te zot voor woorden allemaal.
Op het treinstation aanbeland namen we de intercity terug naar Rotterdam. We hebben nog even overwogen om in Brussel te overnachten maar Marijn wilde graag in haar eigen bed slapen....dus op naar huis.

De trein rijdt gelukkig wel :-D

Rond 13 uur waren we weer thuis. Heel gek om van het station naar huis te wandelen met de rugzak op. Mooie oefening maar toch waren we liever in Spanje.
Thuis aangekomen ben ik op internet gegaan. Vlucht bleek niet uitvoerbaar te zijn. Dat ga je niet menen dacht ik. Gelijk weer bellen met de vliegmaatschappij. Foutje bedankt!
De lijnen waren natuurlijk overbezet maar na poging nr. 4 had ik iemand aan de lijn. Het bleek niet te kloppen en volgens hun informatie kunnen we morgen vliegen. We gaan het zien.
Overnachting is omgeboekt, treintickets zijn geregeld. 
We gaan het zien morgen....stiekem heb ik al gekeken welke vluchten zaterdag gaan ;-D.
Eén iemand is in elk geval blij....dat is Joris...hij kon ons mooi nog een dagje langer zien/horen/knuffelen.
En om in de stemming te komen/blijven gaan we met z'n 3-en lekker tapas eten....hmmmmm

Camino 2016

Vorig jaar september was ik voor het laatst op de Camino. De plannen voor dit jaar waren al snel gemaakt. Ik zou deze laatste etappe met Marijn gaan wandelen. Het schooljaar startte en al snel was helder wanneer Marijn klaar zou zijn met haar examens. De uitslag is op haar 18e verjaardag dus tussenin mooi de tijd voor onze reis.
Zowel Marijn als ik wilde wel terug zijn met Sport en Spel, ons jaarlijkse dorpsfeest. Zij voor het feesten en ik om de estafette van de Maaslandloop te rennen.
Na een fiks aantal uurtjes achter de computer door gebracht te hebben kwam er al snel een duidelijk plan. Op 26 mei vliegen we via Barcelona naar La Coruna. Daar hebben we een overnachting en gaan we de volgende ochtend met de trein naar Sarria. Het eindpunt waar ik vorig jaar ben gebleven.
Intussen werd al mijn tijd opgeslokt met het trainen en voorbereiden van de marathon van Rotterdam. Na 10 april ging de knop langzaam om en werd de Camino meer levendig.
Samen met Marijn veel gekletst over maar nu tijd voor echte actie. We deden 3 loopjes om schoenen en rugzak te testen.
Ons eerste loopje was via de Boonervliet naar de Waterweg. Er stond al snel 10 km op de teller.

Selfie bij de haven

Nog eentje 

De week erna was er minder tijd en werd er een rondje Kwakelweg gelopen. Best saai en om het extra leuk te maken gingen we een nieuwe horeca gelegenheid, Bij de Buurvrouw, in Maasland uitproberen.

Heerlijke taart met cappuccino

Toen ging het echte werk beginnen. De rugzak uitproberen. Hij werd gevuld met ongeveer wat mee genomen gaat worden. Marijn wist niet echt of het nou wat was. We liepen richting de Koningshoek. Sterker nog we gingen de winkels binnen. Allerlei bekenden van dochterlief werken er en ze schaamde zich rot. Volgens mevrouw was ze blij dat ze in Spanje niemand kende en het minder erg was als ze voor l*l liep haha. 

De rugzak misstaat echt niet ;-)

Inmiddels zijn de examens in volle gang en ben ik veel aan het werk om straks heerlijk vrij te zijn. Weinig tijd om te oefenen. Gelukkig hebben we er beide vertrouwen in.

Intussen zijn mijn ouders met de camper in Spanje/Portugal. Eigenlijk willen ze terug naar huis maar ze wilden ons ook opvangen in Santiago. Het is zelfs zo dat ze nu zelf aan het trainen met wandelen zijn zodat ze een stukje met ons mee kunnen wandelen. Dit is een grote droom van mij. Drie generaties vrouwen op weg naar Santiago.

Afgelopen weekend was in met Monique naar een concert van Adele in Keulen. Bij de Dom zag ik de eerste pelgrims met hun schelp op de rugzak en mijn eerste gele pijl. 

Nog 1 week en dan gaat het echt gebeuren....mijn laatste stukje op de Camino.

Santiago....here we come!!!!!

Het blijft iets vertrouwds :-D

Bij Dom in Keulen