Palas de Rei

Inmiddels hebben we al 47 km weg. Onze eerste nacht in Barbadelo was gelijk een vuurdoop voor snurkers. Ik zei stoer tegen Marijn dat het ging meevallen maar wat een lawaai. Dacht serieus dat die man dood ging. Gerochel en lange adempauze....leverde slechte nachtrust op haha.
In de ochtend vol goede moed op pad. Al snel begon het enorm te regenen. Loodrecht naar beneden dus ponchos werkte prima. Een uitdaging door alle modderige paden. Het woord drekrace viel al snel.
Al snel zaten we bij km paaltje 100. Bijzonder moment. Hoewel vroegere paaltje was er niet meer en nieuwe gaf 99.970 km aan. Toch minder leuk.
We lopen tot Portomarin. Daar schijnt de zon en nemen we een vino blanco op het terras. De gemeentelijke albergue is eenvoudig maar prima. Na een heerlijk menu del dia met Santiago taart vallen we moe maar voldaan in slaap.
Vanochtend waren alle pelgrims binnen no time weg en gingen wij er op ons gemak achteraan. Ontbijtje, koffie, lunch met heerlijke wijn....vandaag is het echt genieten.
Voor Marijn was het een echte Camino dag emotioneel, blij, boos, kletsend, genietend, uitdagend, stil, zingend, lachend, mopperend, pijn. Helemaal zoals het is.
En ik.....ik geniet van haar en van alles.
Na 25 km komen we aan in Palas de Rei. Paar albergues zitten vol maar we vinden een hele fijne. Tot nu toe kamer en dakterras  voor onszelf.
Niets te klagen. Marijn heeft mini blaar tussen haar tenen en ik niets. Wie had dat ooit kunnen denken ;-)
Morgen verder wandelen naar Melide. Daar gaan we lunchen met mijn ouders.
Eerst hapje eten en goede nachtrust.