Amigas

Op de camino naar Santiago staat een groot ijzeren kruis....Cruz del Ferro. Je kunt een steen meenemen van thuis en de steen met alles wat je kwijt wilt in je leven achterlaten bij het kruis.
Deze reis kom ik daar nog niet....dat is pas verder op de route. Toch neem ik alvast een steen mee. Ik vind hem in Zeeland als ik een weekend bij mijn ouders ben. De steen zit in mijn jaszak...op deze manier zijn mijn ouders op deze reis bij mij.
Ook maak ik met mijzelf een afspraak. Iedere dag pak ik onderweg een steen op. Mijn opdracht is om aan iemand of een situatie te denken. De steen leg ik later op een mooie plek....of op een plek waar ik denk dat hij hoort.
Ik heb al wat stenen in mijn zak gehad....voor Marijn & Joris....de steen laat ik hoog op een berg richting Ronchevalles achter bij een Maria beeld met kind. Mijn huwelijk laat ik op een mooie plek achter....ik ben dankbaar dat ik met Peter getrouwd ben geweest en denk aan de mooie jaren en vooral aan onze mooie kinderen die wij nu gescheiden van elkaar opvoeden. Ik leg een steen in een bos omdat ik daar goede herinneringen aan heb, mijn vader´s steen leg ik op een plek waarvan ik weet dat hij het mooi gevonden zou hebben. De steen van mijn broer gaat lang mee tot ik een plek vind in een prachtig park in Pamplona....waar ik hem alle goeds wens.
Dan heb ik een dag een steen in mijn zak voor 2 bijzondere vriendinnen. Ik ken ze al lang, ze waren ooit mijn collega´s. We maken een hoop met elkaar mee. We zijn op elkaar´s huwelijk, komen op kraamvisite bij onze kinderen en delen in het verdriet als we afscheid moeten nemen van een (schoon)ouder.
De een zoekt haar weg en zoekt haar balans. Kan erg ongelukkig met zichzelf zijn ondanks het feit dat zij een bijzonder mooie vrouw is. Zij maakt een carriere switch en doet zelfs een pittige opleiding in combinatie met haar gezin. Ik kan alleen maar trots zijn op haar. Haar feestjes schijn ik altijd te missen....of ik ben net bevallen van Joris, of ik ben zo verdrietig door mijn scheiding of ik ga op weg naar Santiago. Toch ben ik er in mijn hart bij.
De ander heeft veel moeten loslaten in haar leven. Ik bewonder haar om haar moed en positieve levensinstelling. Zij kan mij met haar woorden raken....zij kan zich zoveel beter verwoorden dan ik. In alles wat ze doet is ze goed voorbereid.....zo anders dan dat ik ben. Ik kan in verrassende situaties belanden en dat zal haar niet snel gebeuren. Toch hebben we groot respect voor elkaars kwaliteiten.
Intussen hebben we een gezamenlijke passie gevonden in het hardlopen en maken we samen gezellige hardloopmeters.
Dit keer ga ik goed voorbereid op weg en gaandeweg krijgt ook zij het vertrouwen dat ik echt weet wat ik doe en dat ik vooral ook geniet!!!!
Dit zijn mijn 2 vriedinnen die zeer belangrijk en bijzonder zijn voor mij. Ik loop door het Spaanse landschap en denk aan alle leuke dingen die we met elkaar ondernomen hebben. Onze shop uitjes, koffie drinken, uiteten, paar dagen Barcelona.....dat ze er voor mij zijn als ik ze nodig heb. Ik vind een prachtige plek in een vallei...er liggen stenen en er is een mooie olijfboom. Dit is onze plek......ik voel ze dichtbij mij en leg mijn steen neer. De verbondheid is groot!!!!!
Mijn amigas!!!!!!