Van Villafranca tot Fromista

Na dagen van slecht internet ga ik mijn laatste dagen op de camino beschrijven.
Op eerste paasdag ben ik in de stromende regen vertrokken richting Burgos. Het is een hele nieuwe ervaring. Poncho aan en glibberen tussen de modderstromen. Na alle hitte was het best lekker.....maar na een uur of 3 was ik het wel zat ;-). In St Juan de Ortega duiken we een bar in. Een warme chocomelk doet wonderen!
Weer de regen in en verder naar Atapuerca. Daar stoppen we en neem ik een warme douche. Meeste is nat.....dus wasmachine & droger aan. Ik beland er met 2 Nederlandse mannen Jan & Bram, Eliane (VS), Marianne & Annette uit Denemarken en natuurlijk mijn pelgrimsmaatje Donna.
De komende dagen trekken we veel met elkaar op. In de avond belanden we in een restaurant/ bar. Daar maakt de eigenaar er een waar (Paas)feestje van. Elk gerecht wordt met veel bombarie aangekondigd en aan het eind moeten we een lied uit eigen land zingen. Grote hilariteit natuurlijk. Ik krijg hulp van de gebroeders Jan & Bram... een komisch trio is geboren haha.
Terug in de albergue staat de verwarming aan en hebben Donna en ik de hele slaapkamer voor onszelf.
 Na een goede nachtrust lopen we vroeg richting Burgos. Het is koud maar droog. In het boek staat een tip om de laatste 10 km met de bus te gaan. Je ontwijkt dan lelijke industrie en buitenwijken. Niet helemaal des pelgrims.....maar ik kies dit toch. Soms moet je aardig zijn voor jezelf.  In de bus zie ik bekenden lopen en wat voel ik mij schuldig!
Als ik later de verhalen van de anderen hoor ben ik blij dat ik het heb gedaan. Ik maak mijzelf wijs dat de pelgrims vroeger ook best stuk met paard en wagen mee reden ;-).
Na een albergue boven een kerk gevonden te hebben verken ik Burgos en zijn prachtige kathedraal. Erg bijzonder en mooi.
Na een matige nacht gaan we vroeg op pad. We lopen met zijn 3-en. Onderweg een ontbijt en richting de meseta. Ik loop heerlijk.....eindelijk geen pijnlijke voeten. Snappen ze nu eindelijk dat ik echt blijf lopen......ondanks dat mijn doel om in Burgos te komen al bereikt is...
Ik ben blij om weer uit de stad te zijn. Na alle rust werd ik maar onrustig van de drukte......of was het meer omdat ik mijn terugvlucht heb geboekt en het einde in zicht komt!?
De meseta staat bekend om zijn saaie karakter. Ik geniet ervan. Hele stukken niets.... op wijdse velden na. Prachtig!!!! Mijn hoofd raakt lekker leeg.
We belanden inHornillos del Camino. Iedereen lijkt hier vandaag te stoppen. Gelukkig is er nog plek voor ons.
Ik ontmoet Eveline, een Belgische, die net haar eerste dag heeft gelopen. Zij is heel onzeker en ik merk dat ik mij al heel ervaren voel :-).
De volgende dag loopt via ruines van St Anton naar Castrojeriz. We belanden in een nieuwe albergue met hele lieve eigenaren. Als ik het dorp in loop kom ik langs een woonhuis....aan de gevel hangt een uithangbord met Hospital for the Soul. De deur staat open en er zijn kaarsen aan. Er klinkt prachtige meditatie muziek. Er is een foto tentoonstelling met als thema Schaduw. Het is zo sereen. Ik ben ontroerd en diep geraakt.....zo prachtig.
De camino blijft mooie dingen geven!!!
's Avonds eten we in een bar streekgerechten.....heerlijk. Geen keuze....eten wat de pot schaft.....samen met de rode wijn enorm lekker.
Gisteren was mijn laatste volle dag. Mijn hele lijf voelt zich top....dus op naar Boadilla del Camino. Het is bewolkt en er valt een spatje regen. Het blijft fris. Onderweg kom ik weer alle bekenden van de afgelopen dagen tegen. Net 1 familie! In Boadilla belanden we in En El Camino.....bijzondere albergue met een oase. We slapen met z'n allen op zolder en hebben de grootste lol. Het lijkt wel school kamp. Er is een open haard....dus rode wijn geregeld en lekker warm worden. We eten in de albergue en uitgeput val ik in slaap.
Vandaag liep ik mijn laatste kilometers naar Formista. In totaal heb ik er ongeveer 360 km opzitten. Mooi getal.....in juni ren ik deze afstand met mijn Run2Feedt team voor de Maaslandloop.
Na een ontbijt in Fromista neem ik de bus naar Palencia......vanaf daar ga ik morgen met de trein naar Madrid.
Ineens ben ik alleen en weg van de camino. Geen gele pijlen meer, geen schelpen, geen borden camino, geen albergue.
Ik vind een hotel in het centrum. Een kamer voor mij alleen met bad! Ik ga er lang uit in liggen en droog mij sinds 3 weken met een gewone handdoek af. Wat een luxe!!!!
Ondanks mijn dubbele gevoel kijk ik terug op een ongelofelijke bijzondere reis.
Morgen naar Madrid en daar van de stad en Spanje genieten!!!!!