Na een aantal dagen lopen ben ik vandaag aangekomen in Santo Domingo de la Calzada. Inmiddels ben ik de 200 km (!) grens gepasseerd. In deze stad is er een legende over een zoon die ter dood veroordeeld wordt en later door zijn ouders levend wordt aangetroffen. De ouders gaan naar de rechter en die gelooft hun niet. Hun zoon is net zo dood als de kip op zijn bord. Tot zijn verbazing komt de kip tot leven. De kip zie je hier overal haha. Het is zelfs zo als er een haan kraait of een veer laat vallen je geluk hebt op de rest van jouw camino......helaas heb ik nog geen haan gezien of gehoord ;-)
Ik merk in alle plaatjes en steden waar we doorkomen dat Pasen een grote plaats inneemt deze week. Vanavond is er een grote processie....ben benieuwd hoe dat zal zijn. Vast indrukwekkend.
Drie dagen geleden ben ik richting Logrono gelopen. Eerst via Viana....de eerste etappe gaat prima. Het laatste stuk naar Logrono is warm zonder schaduw en saai. Ik ben blij als ik in de herberg ben. De tapas zijn er heerlijk en de stad is absoluut mooi. Helaas zijn we in een grote herberg met grote slaapzalen beland.....en natuurlijk was het gesnurk weer goed aanwezig. Ik werd helemaal gebroken wakker :-(
De dag erna loop ik met Donna tot Navarette....maar 13 km. Het is net of ik slaapwandel zo moe ben ik. Al snel vinden we een particuliere herberg. Voor €15,- krijgen we onze eigen kamer met lakens en badkamer. Ik voel mij zoooo rijk!!! Om 13 uur val ik uitgeput in slaap en slaap 2 uur vast. Onze was wordt door de eigenaresse gedaan en ik voel mij even geen pelgrim :-D.
Die nacht slaap ik als een blok en voel mij erna als herboren.
Gisteren was ik dus op en top....huppelde bijna de heuvels op. Nergens last van. Na 18 km bereiken we ons doel maar het is nog vroeg dus we gaan verder. Wederom is het warm.....maar mij hoor je niet klagen....wat een mazzel om in april in korte broek en korte mouwen te lopen!
Uiteindelijk belanden we in Azofra.....een slaperig plaatsje met 1 herberg en 2 bars. Het eten is prima en we komen Kim & Phil uit Australië weer tegen. Ook ontmoet ik Lisa....zij komt uit de Verenigde staten en woont nu in Madrid. Zij biedt mij aan om bij haar te slapen als ik terug naar huis ga. Zo lief!!!!
Vandaag gaan we vroeg ontbijten en voor de ergste warmte weer lopen.....ondanks de redelijke nacht doen mijn voeten zo´n pijn. Ik voel iedere steen...pfff. Niks huppelen vandaag. Ik zie Spanjaarden hardlopen en ben bijna in staat om dat te gaan doen omdat ik nu even denk dat ik dat beter kan dan wandelen. Gelukig zijn we snel in Santo Domingo en is het welletjes vandaag. Douchen, voeten verzorgen, hapje eten en vooral mijn slippers aan!!!!!!
Ga hier lekker genieten en morgen weer vol goede moed verder!!!! Op naar Burgos....
Dikke knuffel en liefs uit Santo Domingo de la Calzada
Het pelgrimspad gaat duidelijk niet over rozen. Maar voor de blaren en slapeloze nachten krijg je zo te horen ook wel wat terug. Sterkte op de verdere reis!
BeantwoordenVerwijderenAch meissie toch. Wie iets moois wil ervaren moet pijn lijden hè? Ik vind het knap hoe je jezelf steeds herpakt en gewoon weer aan de wandel gaat. Aan de andere kant: teruggaan is ook weer zo'n eind lopen, dus dat schiet niet op ;-).
BeantwoordenVerwijderenNee. het is gewoon jammer dat er zoveel energie naar je slaap en je voeten gaat. Maar jij verstaat de kunst om daar dwars doorheen te genieten van al wat je onderweg tegenkomt.
Gisteravond Kwak en je thuisfront nog gezien om er potroosjes af te leveren. Ze maken het allemaal prima!
Twee weken ben je alweer onderweg. Time flies.
En weetje, ik ben ineens gék op olijfbomen :-).
Kus!