Final de Camino 2015

Ineens is het zover, mijn Camino voor dit jaar zit erop. Maanden/weken van verheugen en voorbereiden zijn voorbij. De afgelopen 15 dagen zijn absoluut bijzonder geweest. Het waren misschien maar 15 dagen.....in Camino tijd is het tijdloos geweest.
Dit jaar was zeker anders dan vorig jaar. Dit wist ik vooraf. Vrienden vroegen wat anders zou zijn. Dat was moeilijk te omschrijven. Het leek minder emotioneel en meer in balans.
Er was een hoop hetzelfde. De schelpen, gele pijlen, stapels stenen, Buen Camino, pelgrims, saamhorigheid, slaperige Spaanse dorpjes, grotere plaatsen, pelgrimsmis met zegen, stempels in mijn paspoort, zon, regen, pijnlijke voeten, blaren, menu del dia.
Toch was er een groot verschil. De blaren waren zo ingedroogd. Mijn voeten waren sneller gewend aan het lopen. Oké hier was een busritje van Leon naar Astorga met een rustdag en voetmassage voor nodig ;-).
Dit jaar waren er meer Spanjaarden, Italianen, Duitsers en Ieren. Terwijl ik vorig jaar meer Amerikanen, Koreanen en Australiërs tegen kwam. 
Daarentegen zag ik 1 pelgrim uit Turkije, Hongarije en Estland....erg bijzonder!
Ik keek dit jaar weinig in mijn boek en plande mijn dagen minder vooruit. Go with the flow.....lekker relaxed. Met als gevolg dat ik soms niet eens wist waar ik geweest was terwijl ik vorig jaar alle plaatsnamen op volgorde uit mijjn hoofd wist.
Internet was veranderd. Nog meer Wifi overal en pelgrims in paniek als er geen Wifi was haha. Losse computers waren er weinig te vinden. Wel veel pelgrims met een Ipad, inclusief het foto´s maken met zo´n groot ding ;-).
De snurkende pelgrims waren er nog steeds. Ik maakte mij er dit jaar minder druk om en had er hierdoor minder last van. Hoewel ik zeker niet meer geslapen heb :-).
Van een "saaie" Meseta (ik vond het er fantastisch), naar wijngaarden, naar bergen. Vorig jaar was dit andersom.
Ik at vele menu´s en genoot van de luxe dat ik niet hoefde te koken. Dit jaar geen Baskische taart maar Santiago taart. Er was veel meer aandacht voor biologisch en vegetarisch eten. Ook zag ik Tibetaanse gebedvlaggetjes in slaperige dorpjes. De Camino is zijn spirituele horizon aan het verbreden. Ook yoga en massages waren groot onderdeel van de Camino.
Dit jaar liep ik meer alleen en had ik af en toe een paar dagen een loopmaatje. De contacten liepen soepel en ik kreeg precies wat ik nodig had op de momenten dat ik het nodig had. 
Vorig jaar was mijn hoofd vol en druk. Dit jaar voelde ik een rust en voelde ik mij meestal volmaakt tevreden. Eigenlijk vooral erg dankbaar voor alles in mijn leven.
Vorig jaar kreeg ik soms hulp van een Camino angel.....dit jaar kon ik soms een Camino angel voor anderen zijn....dat gaf een goed gevoel.
Het hoogtepunt was zeker Cruz del Ferro. Speciale plek waar het oude is achtergelaten en het nieuwe is begonnen.  Hoewel de klim naar O´Cebreiro zeker ook indrukwekkend was.
Dit jaar was ik niet binnen 10 minuten weg van de Camino en totaal verloren maar ben ik langzaam terug gegaan en de gele pijlen blijven volgen. Het geeft meer gelegenheid om alle ervaringen van deze keer te verwerken.
The Camino provides.... geeft wat je nodig hebt. Dat bleek ook dit jaar maar weer....het blijft iets magisch.
Morgen vlieg ik terug naar huis en zit mijn avontuur er voor dit jaar op. Volgend jaar kom ik terug en loop ik de laatste 100 km samen met Marijn.