Pelgrim

Sinds 4 dagen ben ik weer onderdeel van het fenomeen pelgrim. Hier in Spanje ook wel peregrinos genoemd. Het is een bijzonder soort. Ze zijn er allerlei soorten en maten. Groot, klein, dik, dun, fit, zwak. Ze komen vanuit alle windstreken. Allemaal hebben ze hun eigen verhaal en reden om de camino te lopen. Soms vanuit religie, fysieke redenen, vaak met een reden om iets uit te zoeken. Ze zijn gestopt met werken, de kinderen zijn de deur uit, scheiding, dood echtgenoot, nieuwe studie, noem het maar op.
Vorig jaar had ook ik van alles om op te ruimen. Ik sjouwde met stenen en ruimde voor mijzelf een hoop op. Dit jaar loop ik rustig, weinig gedachten, eigenlijk gewoon genieten!
Maar terug naar de pelgrims....het ritme is bij de een anders dan bij de ander...maar toch doen we allemaal hetzelfde. De pelgrim staat vroeg op....voor half 8 is iedereen op pad. Spullen worden systematisch in de rugzak gepropt. De een heeft een klein rugzak, de ander een flinke rugzak, weer een ander maakt gebruik van transport. Ik behoor tot de categorie flinke rugzak, hoewel ik er geen last van heb. Dan worden de voeten verzorgd. Er is creme, tape, Compeed, speciale sokken, bergschoenen, gympen, slippers. Ik ben categorie bergschoen/sandaal, Compeed (in grote hoeveelheden ;-)) en tape.
Vele pelgrims lopen en eten gezond, drinken veel water. Een enkeling ziet het echt als een vakantie en beginnen om 12 uur al aan het bier (lees de Ierse pelgrim). Ik hou het bij water, sangria of vino blanco als ik gearriveerd ben in mijn alberque en vino tinto bij mijn menu del dia.
De ene pelgrim loopt enorme afstanden per keer, de ander doet het wat rustiger aan. Jullie mogen raden bij welke soort ik hoor.....
Sommige pelgrims kiezen voor een eenvoudige alberque, andere voor een hostal of hotel. Ik zit meestal in een alberque. Afgelopen nacht toevallig een luxe met lakens & dekens en eigen handdoek :-). Deze nacht zit ik in een alberque municipal met een eigen kamer voor € 5,-. Echt ongelofelijk.
De pelgrim is dol op de Wifi en hun dagboekje. Vele schrijven hun avonturen.
Tot slot gaat de pelgrim vroeg slapen en duimt voor een rustige nacht zonder snurkers.