Vandaag ben ik na dagen vlakke droge velden aangekomen in Rabanas del Camino. Nu beginnen de bergen met hun groene uitzicht. Heerlijk om even iets anders te zien. Ook het weer is vandaag omgeslagen. Eerst heerlijk zon en zo´n 25 graden. Nu regen en stuk frisser.
Vrijdag ben ik bijna strompelend aangekomen in Leon. In 5 dagen ongeveer 115 km weg. Dat hebben mijn voeten geweten.....die deden enorme pijn. Alle kleine voetbeentjes kon ik voelen :-(
Leon was prachtig en op mijn slippers schuifel ik door de stad. ´s Avonds ga ik niet meer weg en regelt Chris eten voor mij.
In de nacht bedenk ik mijn opties. Als ik mijn voeten inspecteer dan is er geen medisch advies nodig. Blaren drogen goed in en er is geen zwelling of roodheid te zien. Nog een dag Leon wil ik liever niet. Na Leon is het bijna 50 km lopen langs de snelweg....ook niet alles. Uiteindelijk kies ik voor de optie om met de bus naar Astorga te gaan. Dan blijf ik in mijn tijdschema en kan ik een dag rusten.
Ik denk aan een app via vriendin....the camino provides. Dat doet hij zeker!
Na het ontbijt gisteren neem ik afscheid van Chris en vind ik al snel het busstation. Binnen 50 min ben ik in Astorga en zie ik de prachtige kathedraal en Palaccio de Gaudi. De rit in de bus was langs de Camino en zag er weinig aantrekkelijk uit.....dus goede keuze. Ik vind al snel een alberque. Slaap in een oud Middeleeuws gebouw op een zolder met houten balken.
De hele dag geniet ik van de zon, zit op een terras, lees wat, mediteer. Eigenlijk even vakantie :-).
Ik kom nog een Franse tegen die 3 nachten eerder op mijn kamer sliep. Zij was ook met de bus gegaan door haar voeten en wachtte op haar man. Grappig dat je elkaar overal tegen komt
In de middag kom er een jonge Spaanse zich voorstellen in de alberque. Zij is masseuse en doet reiki. Eerst kies ik er niet voor maar al snel maak ik een afspraak. Wat een weldaad!!!!! Mijn voeten voelen weer als nieuw :-) Ik voel mij dankbaar voor zo´n dag!
De nacht is onrustig en vanochtend vertrek ik op gemak verder. Ik wil max 13 km doen. Daar aangekomen voelde het niet goed. Erg ongezellig en leeg. Ik besluit verder te lopen. Mijn voeten protesteren licht. Helaas gaat het harder regenen. Al snel ben ik Rabanas en vind ik een alberque. In de keuken brandt een vuur. Na een douche ga ik er lekker zitten om op te warmen.
Morgen wacht een pittige klim naar Cruz del Ferro waar ik mijn steen uit Zeeland ga achterlaten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten